De ReisRidders

 

 

       

Pagina 1

 

Pagina 2

 

Pagina 3

 

 

3 juni . Van Göreme naar Ihlaradal.

 

 

Na 6 nachten op de Kaya camping, gaan we nu verder. We rijden via Nevsehir en richting Aksaray, waar we voordien afslaan naar het Ihlaradal.

 

grotwoningen Nevsehir

 

 

 

Hier in het dal zijn in de rotswanden wel 60 kerken uitgehouwen, waarvan er nog 10 te bezichtigen zijn. De fresco’s die je erin kunt zien, zijn in slechte staat en veelal beschadigd. We hebben 3 kerken bezocht, hiervoor moet je meestal een stuk op een ijzeren trap klimmen. De wandeling is mooi en op het eind, kun je nog flink klimmen voor een mooi uitzicht op het dal en kloof. Wij zijn daarna nog iets verder gelopen naar een kleine waterval. Op de terugweg stoppen we bij een restaurantje met overdekte banken, waar je schoenen uit moeten.Hier komen we om 11.30u met mooi weer aan. We lunchen hier ff snel, zodat we door de mooie kloof kunnen gaan wandelen met goed weer, want meestal verandert het weer eind van de middag. Het is een route van 3,5 km heen en 3,5km terug. Links en rechts zijn steile rotswanden en langs het wandelpad loopt een riviertje. Het wandelpad is goed en gemakkelijk begaanbaar.

We drinken daar heerlijke appelthee met pannenkoek gevuld met groenten mix. Het smaakte heerlijk!! Daarna gaan we terug naar de parkeerplaats, waar we overnachten.

 

 

diaserie Ihlara kloof

Diaserie Ihlara kloof

 

4 juni. Van Ihlara naar Sultanhani.

 

 

We hebben goed geslapen en gaan op pad via Akseray en ri Konya, waar we bij Sultanhani op de Karavansarai Camping gaan staan om te overnachten.

Hier bezoeken we ’s middags de Han of Karavanserai.

In heel Anatolië liggen hans (opslagruimten) en karavanserais (herbergen).

Ze zijn door de Seldjoeken en Osmanen gebouwd om de kooplieden onderweg te beschermen. De Sultanhani is een van de best bewaarde Karavanserais.

Deze bestaat uit een binnenplaats met daaromheen stallen, een moskee, een Turks bad en accommodaties voor de reizigers en opslagplaats.

We doen nog een rondje dorp, dat heel saai is en waar we kleine werkplaatsjes zien, waar ze tapijten herstellen.Interessant!

De zoon van de eigenaar heet ons welkom met een glaasje appelthee. De broer van de eigenaar geeft ons goede tips voor een ommetje als we naar Konya gaan. Hij heeft ook veel interesse in de fiets van Sjaak, in ruil daarvoor krijgen wij dan een kleine tapijt naar keuze van hem. Helaas voor hem, maar we kunnen de fiets nog niet missen bij onze doorgaande reis.

De eigenaar kookt vanavond voor ons, dus is alles klasse hier. Hele aardige en behulpzame mensen.

 

diaserie sultanhani

Diaserie Karavansarai

 

 

 

Lemenhuisjes onderweg

 

5 juni. Van Sultanhani naar Konya

 

 

Onderweg valt er weinig te zien en is het een vlak landschap met veel akkerbouw. Op een paar ooievaars en wat tentenkampen (van wie???) valt er weinig te beleven. We hebben besloten om de tips van gisteren op te volgen en pakken daardoor een binnendoor weg met verschillende dorpjes met lemen huisjes. De weg is goed te berijden, maar de afstanden naar een kratermeer en een oude stad  vallen zo tegen, dat er dan nog eens 100km meer bijkomt, terwijl we nu ook al 80 km hebben omgereden.

 

 

 

We besluiten daarom toch maar naar de camperplek in Konya door te rijden. Jammer, maar helaas, want het was toch wel de moeite geweest, blijkt later.

In Konya is een speciaal Caravan Park gemaakt buiten de stad met genoeg plaatsen, met elektrisch, met water en toilet en douche helemaal gratis.

Na de lunch pakken we de fietsen van de auto en rijden naar de stad, met meer dan 1 miljoen inwoners, maar erg rustig op de vierbaansweg, waar we overheen rijden. Het is maar 5 a 6 km en we zijn in het centrum.

Konya ligt op een hoge, kale vlakte in het midden van de Anatolische steppe. Deze oude stad staat bekend om zijn vrome bevolking en strenge islamitische normen. Je kan het zien aan de kleding, lang en met hoofddoeken op. Zoveel hoofddoeken heb ik nog niet gezien in een stad.

 

 

Vandaag bezoeken we het Mevlanamuseum. Konya is nauw verbonden met het leven en werk van Rumi, of Mevlana, de 13e eeuwse oprichter van de Dansende Derwisjen.. Hij ontwikkelde een filosofie over spirituele binding en universele liefde, een mystici  van de islamitische wereld. Morgen is er een dansuitvoering, waar we naar toegaan. Leuk uitje voor de zaterdagavond.

Vanmiddag bekijken we het prachtige museum met zijn groenbetegelde koepel; de ablutie fontein voor de rituele wassing; Mevlana’s tombe in een prachtig vertrek; de tombes van andere familie en andere derwisjleiders zijn in de buurt; het parelmoeren kistje met waarschijnlijk de baard van Mohammed erin; de Semahane (ceremoniezaal), waarin de dansceremonies plaats vonden. Ook dit Museum en morgen de dansuitvoering is helemaal gratis.

 

 

 

diaserie Mevlana museum

Diaserie Mevlana museum

 

 

 Zaterdag 6 juni.   Konya

 

 

trap naar Alaeddin moskee

 

 Rond 10.30u weer op de fiets naar de stad. Wat heerlijk om zo’n vervoermiddel bij je te hebben. Het is weer prima weer.

We rijden langs het Mevlana Museum, waar we langs moeten rijden over dezelfde vierbaansweg door de stad. Het is heerlijk rustig, want de weg is afgesloten, omdat de premier (zelf ook uit Konya) op bezoek komt. Wij hebben dus ruim baan en worden niet van de weg gehaald door de vele politie.

Het is heel druk, ook veel bussen uit andere plaatsen, allemaal keurig gekleed met hoofddoeken.

We lopen de trappen op naar de Alaeddin Moskee, maar deze staat helemaal in de steigers wegens een renovatie van ruim 2 jaar. De tuin erom heen zijn ze net aan het veranderen met nieuwe plantjes, dus daar is ook niet veel te zien.

Als we een cola drinken op een terras, komt er een oudere man naar ons toe, die vraagt of hij ons rond mag leiden. Hij doet dat om zijn Engels bij te houden en voor een klein fooitje blijkt later. Hij neemt ons mee naar de Koranschool met minaret, dat nu een museum is en waar steen en hout-reliëfs te zien zijn.

 

 

 

                                                   

Onze nieuwe moslima

 

Azizzye moskee

We zien op afstand de Villa van de Sultan. Een betonnen boog met resten uit de Seldjoekse tijd ( 13e eeuw). We zien ook het Karatay museum, ook beiden in renovatie. Onze “gids” neemt ons daarna mee naar de Alaeddin Moskee, waar we eerst de schoenen uit moeten en ik een hoofddoek op. De mihrab is hier betegeld. Een mihrab is een nis, die de richting van Mekka aangeeft. Rechts van de mihrab is een hoge kansel. De imam houdt hier zijn vrijdagse preek. De man vertelt ons allerlei dingen en dat is erg leuk en leerzaam. De meeste moslims zijn gematigd moslim en drinken zelfs alcohol. We eten heerlijke kebab in de stad en bekijken nog de Aziziye Moskee, mooier dan de vorige en de drukke straatjes eromheen. Op de terugweg gaan we langs een Monument , dat staat als symbool voor de gesneuvelde soldaten tijdens de oorlog tegen de Grieken van 1920. We rijden terug naar de camping met een bui in zicht, maar er valt pas iets als we weer in de camper zitten.

 

 

diaserie Konya

Diaserie Konya

 

 

’s Avonds bezoeken we samen met Gil en Peter (uit Afrika) de Dansende Derwisjen in het Melvana Cultureel Centrum . We zitten in een ronde Arena, waar vele toeschouwers in kunnen, maar misschien een kwart van bezet is.

Centraal staat de dansceremonie, die uit verschillende onderdelen bestaat.

Liefde is het centrale thema. Door de dans bereikt men in spiritueel opzicht goddelijke liefde. De begroeting komt voor de dans.

Het is ongelooflijk, hoe lang deze mannen ronddraaiend dansen, zonder erbij neer te vallen. Van de anderhalf uur, hebben ze zeker driekwartier rond gedraaid. Helemaal in extase blijven ze maar draaien, ongelooflijk.

 

 

diaserie djerwisjen

Diaserie dansende Derwisjen

 

7 juni. Van Konya naar Ankara.

 

 

We rijden over een zeer rustige vierbaansweg. Of dat is v.w. de zondag en de verkiezingen, of omdat het altijd rustig is. Wij vinden het niet erg, in ieder geval. We hebben flink wat km’s  gestoken in het omrijden naar het Tuz Golu Meer, een zoutmeer, waar flamingo’s moeten zijn. Eindelijk komen we bij het goede punt, het heeft zelfs een toeristisch karakter met verkoop van crèmes, gemaakt uit het zout van het Meer. Er zijn dan ook heel wat mensen. Maar flamingo’s helaas niet, wel zwarte pinguins ( dat zijn dan de zwart geklede vrouwen, die pootje baden in hun lange jassen). Na de afslag op de D 750 wordt het landschap wat heuvelachtig na al de saaie vlaktes.

Het blijft rustig, ook al komen we in de buurt van een ruim 3 miljoenen stad.

Wij gaan naar een camping bij het Ulusan Hotel, zo’n 23 km van de stad.

Het ziet er prima uit, pas aangelegd.

 

 

zoutmeer Tuz Golu

Zoutmeer Tuz Golu

 

 

 

 

 

       

Zoutmeer Tuz Golu

 

Zoutmeer Tuz Golu

 

Zoutmeer Tuz Golu

 

 

8 juni .  Ankara

 

 

Masoleum

 

Vandaag gaan we met de Camper Ankara verkennen. Sjaak heeft geen zin om met taxi en bus te gaan. Zo zijn we lekker eigen baas en hij doet nog wat rijervaring op in de miljoenen stad.

Als eerste gaan we naar het Mausoleum van Ataturk. Het gaat allemaal goed tot we een straat te vroeg in slaan. Maar niet getreurd, als je hier de weg vraagt aan een man, stapt hij bij je in en wijst de weg. Ongelooflijk vriendelijk zijn de Turken. We mogen niet staan met een camper bij de Mausoleum Parkeerplaats. We stallen de camper daarom in de buurt langs de kant van de straat met fietsen erop. Het is geen probleem hier.

Bij het Mausoleum kun je wel ruim een uur rond kijken. Het is de indrukwekkendste bezienswaardigheid van Ankara, boven op een heuvel ten westen van de stad. De bouw duurde van 1944- 1953. Het bestaat uit een groot centraal Plein en een strak Mausoleum. eromheen zijn zalen met enkele door Ataturk gebruikte antieke auto’s. Ismet Inonu, de 2e president ligt aan de andere kant begraven ( iets simpeler). Eromheen zijn twee prachtige lanen, waar je binnenkomt.

 

 

 

 

 

 

diaserie masoleum

Diaserie Masoleum

 

 

Na alles bekeken te hebben, rijden we richting Museum Anatolische Beschaving. We komen uit bij de Kalesi, in de buurt van de Citadel, met flinke stijgingen en veel verkeer. Maar Sjaak blijft cool en zet de camper onder de Citadel, een mooie plek om het een en ander te bezoeken.

We lopen eerst omhoog naar de Citadel, waar we in een krottenwijk terecht komen. Als je hier moet wonen……..vreselijk.!! Wat een rijkdom hebben we dan. We lopen over de Citadel en kijken neer op Ankara van alle kanten.

 

 

 

Diaserie Citadel en omgeving

 

Daarna naar het Anatolische Museum. Een erg interessant Museum met voorwerpen uit vele Anatolische Culturen  van verschillende vindplaatsen. Het is heel overzichtelijk ingedeeld met grote historische collecties. Er liggen zelfs vondsten bij uit de 9e eeuw v. C.

Daarna bezoeken we nog een centrum met bazaars, markt en winkeltjes, waar we het een en ander kopen. Rond 16.00u vinden we het wel welletjes en pakken de camper naar huis. Mijn chauffeur laat zijn stuurmanskunst weer zien door de drukke binnenstad. Hij wringt zich overal tussendoor en werpt zich af en toe op goed geluk voor de leeuwen, want anders kom je hier nooit weg. Goed gedaan, jochie. Het was weer een prachtige dag.

 

 

diaserie Anatolisch museum

Diaserie Anatolisch Mueum

 

 

 

           

Bazaar

 

Viskraam

 

fruitkraam

 

worstkraam

9 juni.  Camping Ulasan/Ankara

 

Vandaag eerst nog het plan om in Ankara nog de Kocatepemoskee en de botanische tuin te bezoeken. Niemand heeft ooit van een botanische tuin gehoord en op internet 

 staat er ook niks bijzonders over.

Ook wilde ik graag het beddengoed wassen, dus een munt gehaald. Het is hier zo’n ingewikkelde machine, dat er iemand mee moet gaan, die pas over bijna een uur kan komen. Deze wasmachine is wasmachine en tevens droger. Heb ik nog nooit gezien.  Het is mooi weer en Sjaak gaat een uurtje bij het zwembad liggen, terwijl ik de was doe, een handwasje van shirtjes en een snelle poets in de camper geef.

Na de lunch wast Sjaak af en ben ik met de was bezig om weeral in te halen, want het droogt goed. Ineens hoor ik een gekletter en zie dat  Sjaak gevallen is, ik ren er naar toe en ga ook onderuit op de tegels, want het heeft net een beetje geregend en met slippers zijn ze spiegelglad. Ik heb niks, maar Sjaak heeft pijn aan zijn voet. Hij slikt een paar paracetamols, koelt de plek en gaat een uurtje plat. Als ik buiten de schade opneem, zijn de boterhambordjes en de theeglazen aan gruzelementen ( dat heb je als je niet van kunststof houdt) . Zelfs in de afwasteil zit een gat en de koekenpan heeft een flinke deuk opgelopen. Ach ja, we komen vast nog wel een winkel tegen, waar we dat kunnen aanschaffen en gelukkig hebben we wat reserve.

Gelukkig gaat het gaandeweg beter met zijn voet, al zit er wel een aardige zwelling op. We hopen morgen verder te reizen.

 

10 juni. Van Ankara naar Bogazkale

 

 

Alles gaat weer redelijk goed met de voet, dus we gaan door. Nu weer meer naar het oosten. Een beetje vreemd misschien, want we moeten richting Istanbul. We hebben v.w. het weer de route aangepast, om mooi weer in Cappadocie te hebben. Daarom later terug naar Konya om daar verder te rijden naar Ankara en nu een eindje oostwaarts naar Bogazkale. We rijden over voornamelijk lege wegen. Bogazkale is de huidige naam van de vroegere Hettische hoofdstad Hattusas (van 1600 v C).

Het is een van de belangrijkste oude vindplaatsen in Anatolie. Er zijn hier vele klei en bronstabletten gevonden met veel informatie op over de Hettische beschaving. De stad is zeer uitgebreid en ligt aan 3 kanten omgeven door steile ravijnen. We gaan de restanten van deze oude stad bezoeken.

 

 

 

 

 

11juni. Bogazkale

 

Vanmorgen om 9.00u aan de wandel. Het gaat weer goed met de voet van Sjaak. Het is een hele tippel, maar een prima weg, wat je ook met de auto kunt doen. Maar bikkels die we zijn doen dat gewoon te voet. Het is een mooi gebied en je hebt prachtige uitzichten. We hebben niet zoveel met een vierkant van stenen, waar vroeger een huis of paleis heeft gestaan. Het is natuurlijk geweldig, dat zoiets opgegraven is en je het kan bezichtigen. Ongelooflijk, dat wij door een stad lopen van 1600 v C. Dat is dan weer wel tof, toch?

We lopen zo’n 5 km in 3 uur, eerst flink bergopwaarts en dan bergafwaarts.

Onderweg zie je ook allerlei Gates (Poorten van vroeger) met beelden op of replica’s. De echte staan in het Museum van Ankara.

We komen ook een schoolgroep tegen, die aan het picknicken zijn bij de Lion Gate. De meeste kinderen kunnen de engelse zinnen: “How are you?”en “What’s your name?”  We krijgen gelijk van alles in ons hand gestopt, zoals een pannenkoek en een stuk cake. Wat een vriendelijkheid overal. We staan er versteld van! Het weer is bewolkt, maar de temperatuur is goed.

 

 

 

diaserie Hattusa

Diaserie Hattusa

 

 

 

 12 juni. Van Bogazkale naar Bolu

 

 

tusssen het vrachtverkeer

 

We rijden de weg terug naar Sungurlu, pakken de weg binnendoor naar Cankiri.

De weg is zigzaggend en op en neer, maar mooi door het heuvellandschap en de wat kleinere en grotere plaatsen. Van Cankri via Ilgaz naar Bolu over de E80 en later over de tolweg.

Wilden daar overnachten in een Park,maar omdat het regent,  besluiten we maar door te rijden en te zien waar we kunnen overnachten. We komen op een groot parkeerterrein met restaurant. We besluiten goed op het zicht te gaan staan in de buurt van de keuken van het restaurant.

We bekijken de outlet aan de overkant van de weg, maar vinden weinig van onze gading.  Als we terug zijn, zien we dat de ene na de andere vrachtauto hier op het terrein komt staan. Aan onze kant van het parkeerterrein valt het nogal mee. We gaan vroeg naar bed, omdat we 6.00u willen opstaan voor de rit naar Istanboel. Als we die morgen wakker worden zijn we omringd door trucks.

En wij hebben lekker geslapen!!

 

 

 

 

Zaterdag 13 juni. Van Bolu naar Istanboel

 

Rond 7.15u op weg naar de grote stad van 14 miljoen inwoners, nl. Istanboel.

Eerst is het nog rustig op de weg, maar later wordt het al drukker, 40 km voor Istanboel staan we zelfs even kort in een file, maar dat is door wegwerkzaamheden. De rest van de rit is het meerijden met de stroom, wat Sjaak goed afgaat. Kan zich niet koud of warm maken voor het rijden door de stad en doet het gewoon! In de stad is het wel druk, maar goed te doen en we staan dan ook rond 11.00u al op de Parkeerplaats, wat tevens Camperplek is.

 

 

 

 

 

       

onderweg n Istanboel

 

over de Bosporus brug

 

onderweg in Istanboel

 

Het is een bewaakt terrein dag en nacht. En al zou je niet bewaakt worden, dan zijn er genoeg mensen om je heen, want hier komen mensen vissen en mensen picknicken, er worden mosselen verkocht, er komen paartjes van de Marmara Zee/ zon of maan genieten, of er komen gestoorden hun boxen uittesten. Het is hier een sociaal gebeuren. Dit kan allemaal, terwijl jij op de plek probeert te slapen. Dan brengt ook nog rond 4.30u de imam zijn stem ten gehore vanuit de Blauwe Moskee in de buurt, waar je bijna rechtop van in je bed gaat zitten.

En wonder boven wonder hebben we er toch redelijk tot goed geslapen. Ik heb nl. een manier gevonden om al het geluid af te sluiten, nl. “Men legge het ene oor diep in de kussens, en men duwe met duim of wijsvinger aan de achterkant tegen het andere oor.  Ff uittesten waar….., maar het is waar …………je hoort nu maar heel weinig. Als je eenmaal goed inslaapt, slaap je door alles heen, zelfs door de uittestende boxen en de roepende mosselverkoper,en zelfs door de “giltoren” heen. Ongelooflijk maar waar.

 

 

camperplek bij avond

 

Hier volgt het programma van de 5 dagen Istanboel:

 

 

 

op de fiets naar de stad

 

 

zicht op de overkant

 

 Zaterdagmiddag  pakken we de fiets en rijden richting centrum, dat is ongeveer 4 km vanaf de Camperplek. We rijden het hele pad langs de Zee van Marmara.

We gaan naar het Info centrum om een map.

Als eerste bezoeken we de Nieuwe Moskee. Schoenen uit en hoofddoek op.

Hoofddoeken genoeg, als je hem vergeet. Ze zorgen ervoor dat jij in ieder geval met bedekte schouders en met bedekt hoofd de Moskee in kan.

De volgende is de Suleymaniye Moskee. Omdat alles niet even goed staat aangeduid, zijn we al te ver gelopen en komen we nu door een armoedige wijk, waar Sjaak het zelfs niet prettig vindt. Net als we het beu zijn om verder te zoeken, zijn we er. Het is een prachtig complex.

Daarna lopen we terug naar beneden naar de plaats, waar de fietsen zijn.

We vinden dat we deze dag wel een flink biertje hebben verdiend, dus pakken we een gezellig terras onder de brug met zicht op de rondvaartboten, waar het een komen en gaan is. Ook eten we er op een ander terras, want het is deze dagen volpension in Istanboel, omdat je ’s morgens op tijd vertrekt en ’s avonds rond 20.00u / 21.00u pas terug bent. Eerder hoef je niet in je camper te komen, want is het nog te heet. Het is prachtig, maar soms wat te heet weer.

  

 

diaserie Istanboel dag 1

Diaserie dag 1 in Istanboel

 

Zondag gaan we lopend naar het Sultanahmetplein met de Blauwe Moskee en zijn zes minaretten, die we vanaf de camperplek zien. Ook hier is het weer omhoog lopen, want Istanboel ligt links en rechts op een heuvel. Het is er erg druk, dus wordt het aansluiten in de rij.

Erachter ligt de Hagia Sophia, de voornaamste kerk van Byzantium en meer dan 1400 jaar oud. Het is een groot complex met prachtige mozaïeken .

De monumenten van het Hippodroom, die nog over zijn van het stadion van meer dan 1000 j. geleden, zijn ook te zien.

Tevens in de buurt het Basillicacisterne, een enorm, ondergronds waterreservoir met twee zuilen, rustend op sokkels van Medusahoofden.

Het is een geweldig gebied, waar je uren kunt vertoeven. Alweer flink heet.

We lopen daarna naar de stad om weer te genieten van ons biertje en later van ons eten. Daarna langs de boulevard terug naar de camperplek gelopen.

 

 

diaserie dag 2 Istanboel

Diaserie dag 2 in Istanboel

 


 

Maandag pakken we weer de fiets en rijden weer de bekende 4 km naar de stad, waar we een kaartje kopen voor de boottocht over de Bosporus.

De boot vertrekt om 11.35u en is weer terug om 16.30u. Tussen de middag eten  we op de eindbestemming, waar we liggen tot 15.00u. Helaas is er weinig te zien in het dorp, dus gaat het alleen om de volle terrassen. We pakken een terras aan het water en het smaakt heerlijk.

De boottocht is erg mooi en er staan prachtige gebouwen langs de Bosporus.

Als we terug zijn, gaan we naar ons vertrouwd terras.

Als we bij de fietsen komen, ontdekt Sjaak, dat de zadeltasjes zijn leeggehaald.

Er zaten wat spullen in voor de fiets. Niks bijzonders, gelukkig.

 

 

 

diaserie boottocht Bosporus

Diaserie boottocht over de Bosporus

 

 

Dinsdag  gaan we op de fiets richting Bazaar. We lopen door allerlei smalle straatjes en grotere straten met handelswaar. We komen ook in de Grote  Bazaar met een labyrint van straatjes onder de beschilderde gewelven, die duizenden winkeltjes bevatten. Het is  leuk om hier doorheen te lopen met allerlei snuisterijen. Als we het beu zijn en de koffie op hebben, rijden we over de Galata-brug naar de andere kant van de Gouden Hoorn. We eten er een heerlijke gamba- ovenschotel. Daarna gaan we richting dè winkelstraat van Istanboel nl. de ISTIKLAL Cadesi. Deze straat is alleen toegankelijk voor voetgangers. Het is eerst flink klimmen, voordat je er bent.

We komen langs de Galatatoren, die we beklimmen (alleen laatste stukje, ervoor een lift). Van bovenaf heb je prachtige uitzichten.

We lopen door naar de winkelstraat, waar het flink druk is.

We kopen wat trainingsspullen en moeten terug. Het begint flink te waaien, dus een bui op komst, daarom snel naar beneden naar het restaurant, waar de fietsen staan.

We zijn maar net op tijd voor de hoosbui losbreekt. Het onweert hevig.

De bui duurt wel anderhalf uur voor we kunnen vertrekken.

 

 

diaserie dag 4 Istanboel

Diaserie dag 4 in Istanboel

 

Woensdag de laatste dag en onze laatste bezichtiging, nl het Topkapicomplex. We rijden op de fiets naar het Gulhanepark met prachtige bloemenperken, rijden er doorheen naar het Topkapipaleis. Hier ligt een paleizencomplex, waar 400 j lang de Osmaanse sultans en vrouwen van de harem woonden.

We bekijken het hele complex inclusief de haremafdeling. Het is echt prachtig om te zien. We betalen paleiselijke prijzen in het paleisrestaurant voor ons eten en drinken.

Na alles bekeken te hebben, nemen we afscheid van Istanboel op ons terras onder de brug.

Als we terug zijn op de camperplek zetten we de camper aan het begin van de parking. We willen morgen op tijd uit bed om op tijd Istanboel te verlaten.

Een extra goede nachtrust is aan te bevelen, dus vandaar de kleine verhuizing. En……geslapen dat we hebben, heeeerlijk!!

 

 

 

 

 

diaserie dag 5 Istanboel

Diaserie dag 5 Istanboel

 

18 juni. Van Istanboel naar Bulgarije

 

We vertrekken rond 8.00u uit Istanboel en dit blijkt een super tijd te zijn om files te ontwijken. Na ruim een half uur zijn we de stad uit. In het begin flink druk, maar later al wat minder en op den duur rijden we zowat alleen op de 6-baans weg. We vertrekken met regen en onderweg hoost het af en toe.

We willen in Edirne op camping Grand Onur overnachten, maar die is gesloten, dus rijden we door naar de grens van Bulgarije bij Kapikule, waar alles binnen 10 minuten is geregeld. Turkije ligt achter ons en Bulgarije voor ons.

 

 

De grens overgang naar Bulgarije

 

Onze reis zit er op wat betreft de landen die we wilden bezoeken.

We stoppen met de website.

We zullen onze weg vervolgen via Sofia, Belgrado en dan naar Budapest, waar we richting Oostenrijk langs de Donau willen gaan fietsen.

 

 Iedereen die op welke wijze dan ook gereageerd heeft tijdens onze reis willen we daarvoor bedanken. We hopen dat jullie genoten hebben van de verslagen en de foto's en diaseries.

De website wordt nog voorzien van een link met alle GPS posities waar wij overnacht hebben, dit doen wij voor eventueel toekomstige reizigers. 

 

 

 

Terug
www.dereisridders.nl  | 
bezoekerteller
dank voor u bezoek